Πολιορκητής

Εικοσιπέντε του Μάρτη,την ημέρα που κάποιοι πιο γενναίοι από εμάς κίνησαν τον αγώνα για την ελευθερία, εμείς ξεκινάμε την πολιορκία με τούτο εδώ το blog. Οι καιροί αλλάζουν, καθώς και τα μέσα. Η ελευθερία κλείστηκε πίσω από τείχη ψηλά. Ας την τραβήξουμε έξω κουβεντιάζοντας...

2.12.05

Be George Best and f… all the rest

Τον Τζορτζ Μπεστ δεν τον πρόλαβα στα γήπεδα. Σταμάτησε να παίζει σε υψηλό επίπεδο πολύ πριν αρχίσω να παρακολουθώ ποδόσφαιρο στην έγχρωμη Century του πατρικού μου, που αγοράστηκε πριν το Μουντιάλ του ’82 μόνο και μόνο για να βλέπει ο πατέρας μου μπάλα.

Άκουγα όμως να μιλούν με μεγάλο θαυμασμό για εκείνον, όλοι όσων τη γνώμη εκτιμούσα για το ποδοσφαιρό. Και τον ήξεραν όλοι! Η βρετανοκεντρική λογική των ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων που αποδίδεται κυρίως στον Γιάννη Διακογιάννη τον είχε καταστήσει είδωλο σε μια ολόκληρη γενιά που πρόλαβε τις αλάνες και στα παιδιά αυτής της γενιάς που δεν τις πρόλαβαν, καλή ώρα σαν μένα.

Εγώ δεν τον είδα να κάνει κάτι περισσότερο από πλάκα με τους παραδοσιακά αργοκίνητους βρετανούς στόπερ σε κάποια ασπρόμαυρα highlights. Πέρασαν χρόνια για να μάθω ότι ήταν ο αγαπημένος παίκτης του Ντιέγκο Μαραντόνα, ενώ ο Πελέ τον είχε χαρακτηρίσει τον καλύτερο παίκτη που είδε να παίζει. Τώρα που το σκέφτομαι, αφού σιχαίνομαι τον διπολισμό, τόσο γενικότερα όσο και τον συγκεκριμένο μεταξύ του φαφλατά Πελέ (που δεν τον πρόλαβα να παίζει) και του αληταρά Μαραντόνα (που έβαλε γκολ με το χέρι και είχε μεγαλύτερη κοιλιά από τη δικιά μου), ο Μπεστ είναι μια λύση!

Αλλά ο Μπεστ δεν ήταν μόνο ποδοσφαιρικές ικανότητες ήταν ένα τέκνο της εποχής του. Τον είπαν τον πέμπτο Beatle, τον λάτρεψαν media, άντρες και γυναίκες, εκείνος λάτρεψε τις δεύτερες όπως και το τζόγο και κυρίως το αλκοόλ. Η πιο γνωστή ιστορία που τα συνδυάζει όλα έχει ειπωθεί από τον ίδιο. Ένας bell boy που μπήκε ένα πρωί στο δωμάτιό του για να του φέρει πρωινό, τον βρήκε με την εν ενεργεία Miss Υφήλιος (πάντα έχει μεγαλύτερη διηγητική αξία η εν ενεργεία), μπουκάλια σαμπάνιας και σωρούς από κερδισμένα στα τζόγο χαρτονομίσματα. "George, where did it all go wrong?" Έλα ντε;

Όλα αυτά δεν είναι το όνειρο του κάθε σπυριάρη εφήβου αναγνώστη των κωστοπουλικών lifestyle εγχειριδίων, αλλά και των «καλών» κοριτσιών που θέλουν έστω για μια φορά να αμαρτήσουν; Μέχρι και ο μέγας Μάνος είχε γράψει για αυτόν, όπως αποκαλύπτει η avanti! Όλα αυτά σε συνδυασμό με την βορειοιραλνδική καταγωγή του, το γεγονός ότι έπαιζε στην δημοφιλή ανά τον κόσμο Manchester United, που έκανε δεκαετίες για να κερδίσει κάτι, το γεγονός ότι τα έλεγε πάντα έξω από τα δόντια τον κατέστησαν είδωλο!

Και τι δεν είπε;

"I spent a lot of money on booze, birds and fast cars - the rest I just squandered."
"I used to go missing a lot...Miss Canada, Miss United Kingdom, Miss World..."
(On
David Beckham) "He cannot kick with his left foot, he cannot head a ball, he cannot tackle and he doesn't score many goals. Apart from that he's alright."
"In 1969 I gave up women and alcohol. It was the worst 20 minutes of my life."
"Pelé called me the greatest footballer in the world. That is the ultimate salute to my life."
"I've stopped drinking, but only while I'm asleep."
"I once said
Gazza's IQ was less than his shirt number and he asked me: "What's an IQ?""
(On
Eric Cantona) "I'd give all the Champagne I've ever drunk to be playing alongside him in a big European match at Old Trafford."
Και κυρίως:

"If I had been born ugly, you would never have heard of
Pelé"

Περισσότερες ατάκες του μπορείτε να βρείτε εκτός των άλλων στο sport24.gr, όπως και φωτορεπορτάζ για το πως τον αποχαιρέτησαν οι συμπατριώτες του στο Μπέλφαστ!


Ο Μπεστ πέρασε καλά, όπως ήθελε ο ίδιος! Έφυγε και για τους παίκτες που φεύγουν λένε ότι παίζουν στην ομάδα του παραδείσου! Δεν νομίζω, μάλλον θα παίζει χαρτιά, θα πίνει και θα εξασκεί τους μύες του σε αλλεπάλληλα όργια σε κάποια κόλαση! Στον παράδεισό του!

Παίζει στη γή και πίνει στον ουρανό!

5 Comments:

  • At Σαβ Δεκ 03, 06:20:00 μμ, Blogger Mikrouli said…

    Eίναι μεγάλη υπόθεση το ποδόσφαιρο. Δεν ήταν όλοι οι αγώνες υψηλού επιπέδου. Ήταν όμως αγώνες ποδοσφαίρου. Kι αυτό έχει σημασία.

    Δεν ονομάστηκε τυχαία «βασιλιάς των σπορ» το ποδόσφαιρο. Δεν είναι όμως μόνο άθλημα. Eίναι και ομορφιά είναι και βία. Eίναι παιχνίδι είναι και θέαμα. Eίναι τέχνη είναι και επιχείρηση. Eίναι πάθος. Aγαπιέται, λατρεύεται, θεοποιείται αλλά και μισείται, διώκεται, περιφρονείται. Eίναι λαϊκό άθλημα -ίσως το πιο λαϊκό και φτωχό- αλλά δίνει μεγάλες και πλούσιες ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες και -ακόμα- παρέχει τέτοια δύναμη στους φίλους του, στους οπαδούς μιας ομάδας που αποτρέπουν να περάσει η ομάδα σε χέρια ανεπιθύμητων (όπως έγινε με τους οπαδούς της μεγάλης και πλούσιας -της πλουσιότερης στον κόσμο- ομάδας Mάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι οποίοι απέτρεψαν να αγοράσει τη λατρεία τους ο πολύς Mέρντοχ).

    Από την άλλη, τα αναβολικά στους ποδοσφαιριστές, ο τζόγος, οι υπερβολές, τα ναρκωτικά σε οπαδούς και χούλιγκαν και οι «ντόπες» είναι όλα φαινόμενα που έρχονται με την εξάπλωση του αθλήματος. Με τα συμφέροντα των αφεντικών στο προσκήνιο και με την επιδίωξη των επιτυχιών είτε ζούμε σε δημοκρατικές κοινωνίες της Δύσης είτε ζούσαμε στις χώρες του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, το ποδόσφαιρο αποτελεί μία ακόμα "λύση".

    Aλλά το ποδόσφαιρο, όπως και γενικότερα ο αθλητισμός, με όλες τις μορφές και τις εκδηλώσεις που έχει, είναι τμήμα της κοινωνίας. Eίναι απεικόνιση της κοινωνίας, στην οποία ζει, αναπτύσσεται και της οποίας είναι συστατικό στοιχείο. Eχει όλα τα γνωρίσματα της κοινωνίας, όλα τα τρωτά της, όλα τα υπέρ και τα κατά. Δεν είναι κάτι ξεκομμένο.

    Εάν το ποδόσφαιρο διϋλίζει τη ζωή, είναι αυτονόητο ότι μπορεί να απομονώσει (θετικά ή αρνητικά) και τον παίχτη.

    Ο Μπεστ ήταν σπουδαίος αθλητής και έγινε μοντέλο ζωής για χιλιάδες νέους ανά τον κόσμο.
    Σύμφωνα με τα όσα περιγράφεις πρέπει να συγκαταλέγεται στους θρύλους της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής σκηνής (λιγοστές οι γνώσεις μου στο άθλημα, δυστυχώς) και σίγουρα έγινε ίνδαλμα για αρκετούς φίλους του αθλήματος...

    Όμως τα πάντα ρει...
    Εις μνήμην αυτού του θρύλου...

     
  • At Κυρ Δεκ 04, 08:13:00 πμ, Anonymous Σάββας Πολίτης said…

    Εχω μια σημαντικότατη απορία, η λύση της οποίας θα αποτελέσει οδηγό για την πολυτάραχη ζωή μου τις επόμενες 69 ώρες. Τελικά G.B. σε τι ήταν "the best" : μπάλλα - γαμήσι- ποτό - χαρτιά ?
    Σάββας Πολίτης

     
  • At Κυρ Δεκ 04, 08:19:00 πμ, Anonymous Σάββας Πολίτης said…

    Ακόμα μια απορία, σε σένα που ξέρεις πολλά όπως ακούγεται: Ο Σημίτης τι πίνει?

     
  • At Σαβ Ιαν 21, 09:24:00 μμ, Blogger elefantas said…

    κάποτε λέει ο προπονητής της ομάδας που έπαιζε ο Μπέστ ,μάζεψε όλους τους παίχτες για να τους δώσει οδηγίες. Πρώτα έδιωξε τον Μπέστ απο το δωμάτιο και αφού έφυγε τους είπε.
    "λοιπόν, το σχέδιο είναι απλό.Θα δίνετε την μπάλα στον Μπέστ"

     
  • At Παρ Φεβ 03, 06:21:00 πμ, Blogger Πολιορκητής said…

    μικρούλι, ο Μπεστ δεν ήταν μεγάλος αθλητής ήταν αλήτης, ήταν ταλέντο που περιφρονούσε την προπόνηση, την υγιεινή διατροφή, τα πάντα...

    καλέ συνάδελφε σάββα πολίτη ο Μπεστ ήταν καλύτερος στο να προκαλεί, να προκαλεί τους αντιπάλους, να προκαλεί τον ποθό τον γυναικών, την απορία αλλά και κυρίως τον θαυμασμό! Τώρα ο Σημίτης ό,τι και να πίνει, αφού δεν μας δίνει...

    ελέφαντα, καλό το περιστατικό, αν το ήξερα θα το είχα συμπεριλάβει...

     

Ανάρτηση Σχολίου

<< Home