Τρούμαν Καπότε

Έχω να γράψω διάφορα, αλλά δεν έχω βρει χρόνο και ηρεμία τις τελευταίες μέρες. Έχω ξεμείνει και από "μπεμπέκα"... Βρέθηκε και το πρώτο μυθιστόρημα του Καπότε! Εύκολος ο συνεριρμός!
Γράφτε γιατί χανόμαστε!




Μόνο να οργανωθούμε...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ

Κατόπιν παρατηρήσεων ότι η φωτό δεν είναι ευκρινής (σόρι ρε παιδιά αλλά την έχω από τη δεκαετία του '30) αναπαράγω το κείμενο της νέας ποιήσεως, δυστυχώς σε μονοτονικό. Για την υπόλοιπη φωτό, αν`ενδιαφέρεστε μπορείτε να την σώσετε και να την δείτε ευκρινέστερα...

Ιδού:

ΝΕΑ ΠΟΙΗΣΙΣ
Παππούς κι Εγγόνι

«-Δος μου παππού δύο συμβουλές να τις θυμάμ’ αιώνια
Εσύ που ξέρεις της ζωής τις λύπες και τις χάρες
Πως θα μπορούσε ένας νηός εις τα καινούργια χρόνια
Να ζήσει δίχως βάσανα, δίχως καημούς και αντάρες;»
Και ο παππούς αργά-αργά την πίπα του τραβώντας (sic)
Αγκάλιασε τον εγγονό και είπε χαμογελώντας
«-Άκου λοιπόν, ξυπόλητος μην περπατάς στ’ αγκάθι
κεράσια σαν ακούς πολλά κράτα μικρό καλάθι
έχε στις πίκρες της ζωής σύντροφο την ελπίδα
και μην πετάς το δόρυ σου αν έχεις σάπια ασπίδα
σαν δεν κρατούν τα κότσια σου μην κάνεις τον γκιουλέκα
προτίμα ένα και γερό παρά σπασμένα δέκα
και μην πιστεύεις θηλυκό …μακριά από την γυναίκα…
…εκτός πια αν στην τσέπη σου υπάρχει μια «Μπεμπέκα».

Θ.ΤΣΟΥΜ.